tag:blogger.com,1999:blog-56324854736601673912012-02-02T10:48:41.864+02:00Aslında kalemimle düşünüyorum ben, çünkü kafam, elimin ne yazacağını çoğunlukla hiç bilmiyor. Wittgensteinizzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.comBlogger2091100tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-66443553801695575922012-01-25T22:23:00.001+02:002012-01-28T12:43:03.443+02:00

     Bo…      Boğ…      Boğul…      Boğulmu…      Boğulmuyorum ta bi ki!      Ben bu romanın başkarakteriyim, öyle hemen ölmemi beklemiyordun herhalde. Ama yine de ölümden döndüğümü söylemeliyim. Yüzme bilmediğim için kendime çok kızdım. Hacılar suyunu gidip yüzmemenin cezası buydu: “Ölüme ramak kalmak!”     Hemen geri dönüyorum, vazgeçtim, insan geriye dönüp durarak

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-13475375499040610592012-01-12T23:11:00.001+02:002012-01-28T12:48:22.272+02:00

Noel Babayla Cuma namazını kılıp, camiden ayrıldıktan sonra yolun karşısına geçmeye çalışıyordum.  Vızır vızır geçen develerden dolayı karşıya geçmem pek kolay olacağa benzemiyordu. Deve fiyatları birçok kişiye çoktan hendek atlatmıştı. Bankaların deve kredileri düne kadar eşek almaya para bulamayanlara deve almak için mara sağlamıştı. Parası olmayıp marasıyla iş yapanların, cüzdanı

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-54625733790540733072012-01-06T23:23:00.003+02:002012-01-28T12:43:03.395+02:00

Yaz ayları yavaş yavaş geride kalmaya başlamıştı, sonbahar kendisini iyiden iyiye hissettiriyordu. Evden çıktım, sokakta kimse yoktu; ama yazdan kalan bir gün doğmuştu. İnsanlar alelacele işlerini halledip evlerine çekiliyorlardı. Tedirginlik iyice artmaya başlamıştı. Moğol ve işbirlikçi canileri kimsede ne huzur ne de rahat bırakmıştı. Köyler basılıyor, insanlar katlediliyordu. Zulümden

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-33967497744089436952011-12-29T21:50:00.000+02:002012-01-28T12:47:55.575+02:00

Okuldan ayrılıp eve doğru kanat çırpmaya başladıktan biraz sonra ardımda bir sürü çıngırak sesi duydum. Ardıma döndüğümde sekiz tane ren geyiğinin çektiği koca bir kızağın üzerime doğru geldiğini gördüm. Sağa doğru biraz çekildim; yoksa geyikler bana çarpıp geçecekti. Benim kenara çekilmem ile birlikte geyiklerde yanımdan geçtiler. Arkadaki kızağın içerisinde kara kuru bir adam, kızağın

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-16621680054818613572011-12-27T18:32:00.001+02:002012-01-28T12:43:03.268+02:00

Leylâ İpekçi’nin iki kitabını aldım geçen zaman dilimi içerisinde. Birisi ilk kitabı “Maya” diğeri de son kitabı “Ateş ve Bahçe” kitapları alırken bu özelliklerine hiç dikkat etmemiştim. Kitaplara sahip olup kitaplığımın okunacaklar rafına yerleştirdiğimde de bunun farkında değildim. Hatta okunacaklar sıralamasında sonda olmasalar da ilk sıralarda değillerdi. Ondan önce iki Kurt Vonnegut

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-15417199265186206212011-12-18T22:32:00.004+02:002012-01-28T12:43:03.266+02:00

Uzun çok uzun zamandır, kendisini okumayı istediğim bir şiir kitabı vardı. Bu kitabın efsaneleşmiş zıpırtıları kendisini aşmıştı. Ben de kendisini aşmış bu kitabı okuyarak “bu mu lan ova ova rengini soldurduğunuz kitap” diye çıkışacaktım.Bu zatı muhterem şiir kitabı Ah Muhsin Ünlü olarak kitaba adını veren şairin Gidiyorum Bu adlı tek şiir kitabı. Kitaba Ah’la başlıyorsunuz tabi ki şairimizin

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-62266068169946264882011-12-16T20:01:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.426+02:00

Öğrenci toplama kampında her şey olduğu gibi gitmemeye başlamıştı. Ortalıkta tersliklerden oluşan bir düzlük ortaya çıkmıştı. Bu düzlükten yararlanan kaos, önüne koyduğu işporta tablasında herkese istediği istekleri satıyordu. Kaosun olduğu yerde iktidarın ciddi yüzünü göremezsiniz. Kaos her yere hakim olmak için elindeki su tabancasıyla tüm ciddi tavırları ıslatarak sulandırıyordu. Kaosun bu

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-17352816844863565642011-11-29T22:00:00.005+02:002012-01-28T12:48:13.315+02:00

Aracımızın öğrenci toplama kampına yaklaştığını havada daireler çizen akbabalardan dolayı anlamamak mümkün değil. Yüzlerce akbaba binanın üzerinde dönüp duruyorlar. Nede olsa yıllarca burada tutulan öğrenciler dışarı atıldıklarında çoğunun bir leşten farkı olmuyor. Ve bu akbabalar bu leşleri meşreplerine uygun olarak yiyorlar.Araç demir kapının önünde durduğunda, ağır demir kapı yan tarafta duran

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-47909212202928384742011-11-24T19:33:00.003+02:002012-01-28T12:43:03.388+02:00

Van'dan gelen depremzede öğrencilerime dershane ve yurt imkanı sağlayan Sabah Dersaneleri Ereğli Şubesi Müdürü Abdüsselam GÖKTÜRK beyefendiye ve Halit Kalkan Yüksek Öğrenim Öğrenci Yurdu Yetkilelerine teşekkür ederim.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-82151833647159291192011-11-16T20:33:00.001+02:002012-01-28T12:48:52.360+02:00

Müstakil bahçesiz evimin kapısından çıktığımda beni öğrenci toplama kampına götürecek olan araca binmek için aşağı inmemi sağlayacak olan merdivenleri kullanmak istemediğimi fark ettim ve illüzyon kutusunu girdim. Kapağı kapattım, kapağı açtığımda artık üçüncü katta değil birinci kattaydım.Dış kapıdan çıkarken çöp kovalarını karıştıran üç tane köpek balığı gördüm, sokak köpek balıkları oldukları

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-58626215212664332622011-11-10T20:49:00.003+02:002012-01-28T12:43:03.399+02:00

"Otuz İkinin Sırrı!"

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-83998867727291835712011-09-29T20:39:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.477+02:00

Otobüsün penceresinden dışarıyı seyrediyorum, Ereğli’den yola çıkalı yaklaşık bir saat oluyor, Karapınar’ı on dakika kadar oldu geçeli. Varış yerim Konya.Eskiden yolculuklar sırasında kitap okumayı çok severdim. Hala kitap okumayı seviyorum ama yolculuklarda değil. Onun yerine dışarıyı seyrediyorum. Konya Ereğli arasındaki o göz alabildiğince uzayan bozkırı seyrediyorum. Seyrediyor ve kendi

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-7598596890530088402011-09-12T15:24:00.001+03:002012-01-28T12:51:17.964+02:00

Sabah saatlerinde balkona çıkıp oturuyorum. Şehir yeni yeni hareketlenmeye başlamış oluyor. Meydanbaşı Caddesinden her dakika daha fazla araç gidip gelmeye başlıyor. Yol kenarından gidip gelen insan sayısı da durmadan artıyor.Yeni bir gün daha başlıyor.Elime bir kitap alıp okumaya, dikkatimi cümlelere, kelimelere vermeye çalışırken uzak ve derinden sesler gelmeye başlıyor. Dikkatim kitaptan

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-86458972650358154402011-08-13T11:50:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.497+02:00

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-61117302816499823872011-08-11T15:54:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.414+02:00

Yağmur yağmıyordu, ama ben yağmurun kokusunu alıyordum. Hava sıcaktı hem de çok sıcaktı. Kamyon kapının önene yanaştı. Beş yılı toplayıp kamyona yükledik. Kamyon eşyaları götürürken ben yaşadıklarımı ve yaşayamadıklarımı toplayıp bir “an”a doldurup anı diye zihnimin derinliklerine doğru usul usul unutulmaya bıraktım. Bu acelem niyeydi unutmak üzerine. Sanırım unutamayacağım o kadar şey olduğunu

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-89090918234283016092011-08-03T14:16:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.500+02:00

AX U EMANax û eman / êş û derdê vê dinyayê /çendî ez kuştim /çendî ez kirime vê belayêçi dinyake pûç û valaax / eman, eman emanbrîndar kirim / ez pîr kirim vê zeriyê / hişê min dibir / gava ew çû wê bêriyêne silavek ne dinêrî / ax eman, eman emanevîndar im / dîtina te ji min re keder e / hêvîdar im / dilê min tu bibî ji xwe rebêje were derman ji te re / ax eman, eman emanAH AMANAh, aman, / bu

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-10165531258228366782011-07-19T23:56:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.254+02:00

VE BEN ÇOK ÇARESİZİM YA RABBİ!

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-53437509558140296562011-06-01T15:00:00.001+03:002012-01-28T12:45:40.267+02:00

Yağmur yağıyordu.Camda küçük derecikler oluşmuştu. Hüzün dokumuştu gönlümüzün üzerine hayat.Yağmur yağıyordu.Ve sen, sessiz sessiz ağlıyordun. Parmak uçlarıma bir gözyaşı değiyordu. Bütün bedenimi titreten, bilinmez hüzünlere beni ortak kılan bir gözyaşına dokunuyordu parmak izim. Parmak izim kadar kalıcı bir iz bırakıyordun yüreğimin üzerinde sessizce ağlarken.Ve yağmur yağıyordu dışarıda,

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-77249421986088955612011-05-02T23:32:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.461+02:00

Ayağımın altındaki yer durmadan hareket ediyor. Ama onun hareketi bir başkasının hareketi ile gerçekleşiyor.Hayat işte, “etki” ve buna karşı gösterilen “tepki”.Bazen olumlu etkiler karşısında gösterilen olumlu tepkiler; bazen de olumsuz etkiler karşısında gösterilen olumsuz tepkiler. Tabi hayattan bahsediyoruz; olumlu etkilere olumsuz tepkiler, olumsuz etkilere olumlu tepkiler ortaya

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-24163197380597694572011-05-02T23:24:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.296+02:00

Uzun bir ömür yaşadım. Kendi adıma ömrümün en uzun noktasındayım. Bundan sonra ömrüm ne kadar daha uzar bilmiyorum. Bilmekte istemiyorum. Bu ömür içerisinde seni tanımış olmak güzeldi. Belki bütün bu ömrü seni tanımak için yaşadım. Seni tanıdım ve artık çekip gidebilirim, kimseye belli etmeden usulca.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-36184461049233460022011-04-23T19:24:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.338+02:00

Yeryüzünün tüm lanetlileri toplandılarDillerinde yeni içtikleri kardeşlerinin kanlarıGözlerinde bir kurdun avına bakarkenki huzuruAv çoktan avlanmış olmanın huzurundaTüm kelimeler ikiyüzlü aynalardaKurgu, yavşaklığın bit basamağındaLanet dağılıyor, yağmur yağıyorYağmurun dokunduğu her yer yaraYağmur yerine umutsuzluk yağıyorOmuzlarının üzerinde baş,Göğüslerinde kalp taşıyanların üzerineKan

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-12467519293013282092011-04-23T19:19:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.259+02:00

Bir şehre girdim. Ayaklarım uzun yolların yorgunluğunu taşıyordu. Sözcüklerimin hepsini heybeme doldurup sustum. Kan kusup yoksunluğumu kimseye aşikâr etmedim. Sözlerimi seçip seçip attım, kalbimin kuytu köşelerine.Şimdi bir şehre giriyorum, bin şehri terk etmiş bir deli derviş olarak. Her şehirden tozlar taşıyorum üzerimde. Silkelendikçe çıkmayan, çırptıkça daha derine gömülen tozlar.Hiçbir

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-22323318982814677112011-04-23T19:15:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.286+02:00

Senin sorunun ne biliyor musun adamım?- Ortada bir sorun yoksa sorunun ta kendisi oluyorsun.Senin sorunun ne biliyor musun adamım?- Göğsünden büyük bir kalbe sahipsin!Senin sorunun ne biliyor musun adamım?- Şu lanet dünyada gerçeği bir tek sen biliyorsun.Senin sorunun ne biliyor musun adamım?- Tercihlerinin sonucunu ta baştan biliyorsun.Senin sorunun ne biliyor musun adamım?- Kendine acı

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-44613822784470380102011-04-23T19:12:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.369+02:00

Uzun zamandır bir şeyler yolunda gitmiyor. Yazmak için oturduğum bilgisayar bu konuda bana hiç yardımcı olmuyor. Eskiden de olmazdı zaten, hiçbir zaman benim düşüncelerimi benden önce anlayan bir makine geliştiremeyecekler. Nasıl geliştirsinler ben kendimi bile tam olarak anlamış değilim ki.Kelimelerim ah, o kelimelerim! Kelimelerim, bana ihanet edip çoktan başka zihinlerin kurguladığı yazılara

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-67136481916592930372011-04-23T19:09:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.446+02:00

Sevgili Ağabeyim Murat KOÇAK, Ümraniye Belediyesinin Düzenlediği Yarışmada Hikaye dalında “Şedde ve Seyyah” adlı hikayesi ile ikincilik ödülünü kazanmıştır.Kendisinden birincilik bekliyordum, diyemeyeceğim; çünkü yarışmaya katıldığından haberim yoktu. Bana haber etmemesinin bu başarıdaki rolünü siz okuyuculara bırakıyorum. Bugün sonuçların açıklanmasıyla birlikte güzel haberi almış bulunuyorum.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-30606090860531371742011-04-23T19:07:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.322+02:00

BUGÜN SUSMAK İÇİN İYİ BİR GÜN

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-27791219543426692972011-04-23T19:03:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.306+02:00

Bugün hava oldukça güzeldi pencerenin ardından bakarken, her şeyden uzak olduğumda hayat çekilebilirmiş gibi geldi yine! Yine aptalca bir düşünceydi, dünyada bu kadar acı ve keder varken hala dünyanın yaşanılabilir bir yer olacağına dair umut taşıyor olabilmek.Umut, umutsuzluğumun içinde duruyor.Bakma yüzüme öyle, eskiden beridir içimde taşıdığım tarifsiz hüznü artık rol yaparak da yüzümden

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-22790119986486769932011-04-23T19:00:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.291+02:00

Hangi kelimeyle başlasam yürümeye, hangi adımım düşünce okyanusunda dalgalansa. Kalbim hangi acıyla yıkanıp arınsa.Bilmiyor gibi bilmiyor gibi bilsem sonsuzluğa düşen gölgemi!Saatler ilerliyor, gülüşler hüzünlere bırakıyor yerlerini. Bir sağanak boşanıyor gözyaşlarından. Yanaklardan kalbe dereler oluşuyor gecenin aya bakan saatinde. Kelimeler sükûtun kapısında bekliyor.Sonra sen geliyorsun tüm

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-65773092842564906652011-02-08T00:24:00.001+02:002012-01-28T12:43:03.438+02:00

Bütün akrepler geceyle aya karşıİnzivaya çekilirler taşların ruhunuBir çemberin içerisinde hapsederekBen ki akreplerden ödünç aldığım zehirleTüm hayatı zehirliyorum yelkovanınArdından bir ateşin koynuna doğruTüm sözlüklerden sevgi kelimesiniÇıkarsam ve yalnızca bir yerde kalsaYıkayıp onu sana sunsam bir damladaBenzemez benim sevgim öyleBaşka sevgilere/zehirlere/ bir yere akarsa yalnızKalp durur

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-42756841396476657162011-02-07T20:06:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.358+02:00

Sıradan biriyim işte kendi halinde olamayan. Sıradan olmanın getirdiği hiçbir sırrı taşımıyorum. Sadece sadede gelmemek için kelimelerle oynuyorum. Senin de biliyorum ki bu yazıyı okumaktansa yapacak daha iyi şeylerin olduğunu.Okuma o zaman ve defol git! Zorla mı okutuyoruz, hayret bir şey!Git ve daha iyi şeyler yap!Birkaç ayet oku! Bir şiir yaz! Hangi vakittesin bilmiyorum; git namazını kıl! Bir

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-23406900329432657272011-02-05T16:28:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.294+02:00

Kar yağıyordu, karların üzerine…Beyaza durmuştu ruhum, beyaz bir hüzün konmuştu omuzlarımın üzerine. Melekler saçlarıma kar taneleri emanet edip gidiyorlardı. İlk gelenlere ihanet etti saçlarım, eritti onları; ama sonra saçlarımda onları kabul etmek durumunda kaldı, kar tuttu başım.Kendisine rastlayalı yıllar geçti üzerimden. Aynanın ardına düşmüş bir sır gibiydi. Bir hayat kurmak için binlerce

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-62131730056007889142011-01-25T18:22:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.424+02:00

Kaderimdir okul koridorlarıGiderim bir baştan bir başa seksek oynayarakYolun bir yerinde dururKarşımdaki kapıya bakarım ürkekÖğrenci sesleri ürkütür/bazen/ sınıfın içersindenVe bir palyaço gibi girersiniz sınıfaYüzünüz kalmıştır kapıda asılıKimdir içeri giren, kendiniz bile bilmezsiniz…Her öğrencinin dilinde aynı terennüme,Hissiyatında başka bir anlama denk gelirsiniz.Kimi sever sizi, kimi sever

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-61774985433515415642011-01-24T20:07:00.004+02:002012-01-28T12:43:03.421+02:00

Kendimden Nefretimin 14. SebebiYanmak insanın kaderinde olan bir şey, hele siz birçok şeye dair karşılıksız bir sevgi duyuyorsanız yanmaya baştan razı olmuşsunuz demektir. Elbette için için yanan bir mum olarak yaşamaya çalışmak kolay değil. Ama ne kadar nefret etsem de bundan kurtulmamın bir yolu olduğunu zannetmiyorum. Sevgimi yanarak gösterebilirim etrafımdakilere, karanlıkta sevginizi nasıl

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-79674609652056507242011-01-12T18:09:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.469+02:00

Kelimeler gelir dokunur ruhuna habersiz. Rüzgar eser saçların dağılır, yağmur yağar omuzların ıslanır. Esen sadece rüzgârdır, yağan sadece yağmur. Ardından kelimeler gelir, yağmura başka bir anlam yükler, rüzgâra başka. Herkesi ıslatan yağmur seni başka kelimelerle ıslatmıştır. Herkesin başından esip geçen rüzgâr saçlarını efsunkar kelimelerle dağıtmıştır. Kelimeler olmadan bir hiç büyür

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-77473036960789924482010-12-22T22:41:00.003+02:002012-01-28T12:43:03.463+02:00

Beni öğrencilerimin gözyaşlarıyla yıkanan hüzünleri karşısındaki çaresizliğim öldürecek...

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-86211673268058170762010-12-22T21:49:00.002+02:002012-01-28T12:51:17.989+02:00

Ya da çaresizliğe dokunan hüzün! /acz/Bir kalbi avuçlarımın içerisinde tutuyorum. Hüznü, bir kurşun gibi hissediyorum ardından ruhumda. Kelimeleri bir kenara bırakıp yalnızca gözlerine bakıyorum. Ellerim tutmaz oluyor. Hüznü görüyorum, o kadar sıcak bir hüzün ki hiçbir kelime kesmez melâlini. Biliyorum/Neden biliyorum ki!Hiddetinden kararan gökyüzü gibi ruhu, yalnız gözleri ele veriyor

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-84937807405063223392010-12-10T20:34:00.003+02:002012-01-28T12:43:03.488+02:00

Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek... /ah muhsin ünlü/

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-75068078952799704232010-12-10T20:11:00.001+02:002012-01-28T12:43:03.457+02:00

Sen,Biliyorum, mektubunun üzerinde adının yazılı olduğu bir zarfın içerisinden çıkmasını daha çok arzu ederdin. Affet! Ya da bırak bunun acısını da tatsın gönlüm.Beyaz kâğıtlar üzerine yazılar yazmayalı çok uzun zaman oldu. Elime kalem almayalı ne kadar zaman geçti farkında bile değilim. Çünkü her şeyi suya yazıyorum.Sanırım birkaç yıldır görüşmüyoruz seninle.Ben eski bir eşkıya, kendini çöllere

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-73024701611574011892010-11-22T17:29:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.453+02:00

Yazmak için saatlerce bilgisayarın başında oturduktan sonra içimdeki gelgitlerin etkisiyle kâğıdın üzerine dökülen kelimelerin yan yana oluşturdukları yangın, benim yangınımı dindirmeye elbette ki yetmedi.Yangınımı söndürmek için döktüğüm tüm gözyaşlarım ateşi harlandırmaktan başka bir şeye katkı sağlamadı. Baktım ki bu yangın sönmeyecek bıraktım kül eylesin gönlümdeki tüm gülleri.Ve gecenin

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-6015855068323776692010-11-14T23:59:00.002+02:002012-01-28T12:51:17.895+02:00

“Bir sorunun kolay bir çözümü varsa bu yanlıştır.” diye bir söz okumuştum. Bu sözü sevmiş, sevdiğim sözlerin ruhumda bıraktığı iz gibi bu da benim üzerimde onarılması imkânsız bir yara açmıştır. Artık hiçbir şeye dair pratik çözümler ortaya koyamıyor. Tüm pratik çözümleri bu söz ile değerlendirip çözümsüzlük kuyusuna daldırıyorum. Zor çözümleri de beğenmiyorum. Bir şeyin kolay bir çözümü varsa

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-45378619684755354232010-11-05T22:16:00.001+02:002012-01-28T12:43:03.374+02:00

Artık hiçbir şey ruhumdaki boşluğu teselli etmiyor. Düşüncelerimle duygularımı kontrol etmeye çalışıyorum; ama aklım kalbimi değil, sadece kendini kandırıyor.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-37516172089273743912010-10-16T13:13:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.341+02:00

Bugün sabah takım elbisenin pantolonunu daraltması için terziye gittim. Böyle bir pantolonu nasıl aldığıma hayret ediyor olsam da benim gibi kıyafet alma özürlüsü biri için bunun çok normal olduğunu terziye açıklamamın mantıksızlığı da ortadaydı. Bende bir açıklama yapmadım, sadece olabileceğince iyi olmasını temenni ederek terziden çıktım.Muradiye’ye günlerdir iyi yağmur yağıyor ve ben hem

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-24836359267833459042010-10-14T21:59:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.301+02:00

Hala hayattayım...

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-74257071313495341942010-10-09T16:43:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.455+02:00

Masanın başında uzun zamandır hiç hareket etmeden düşünüyordu. Zihni içindeki tüm sıvılarını kaybetmiş bir sünger gibi ortada durmaktaydı. Başı ellerinin ararsında, dirsekleri masanın üzerinde saatlerce durdu.Hayata dair binlerce aforizma kurabilecekken şimdi içinde büyüyen derin boşluğu anlatacak kelimeleri yazmayı planladığı kâğıt masanın üzerinde duruyor; ama o tek bir kelime bile

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-81801255166594739702010-10-03T21:47:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.472+02:00

Barış’ABir taş ve bir rüya tozluAkrepler sağanağında karanlıkDüşünceler aydınlatır kayalıklarıYıkar kumdan kaleleri işaret parmaklarıYorgun bedenleri beyaz bir sis kaplarKaplar beyazı toprak siyahToprak tohuma durur kıyametYokluğundur aynalara düşenDüşünceler düşlere karışırAkrepler çekilir kuytularaGece koşar adım gider tanrıyaKalır bir iz

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-91678611104450800782010-09-30T20:56:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.508+02:00

“Gözyaşından dağlar kurmuşlar kalbin zümrüt tahtına”Sabah rüzgârı kalenin surlarının üzerine vurduğunda uzakta bir bayrak dalgalanarak geliyordu. Bayrak hüznün elindeydi ve gelişi kalenin kalbinde hissediliyordu. Kalenin tüm odalarında, mahzenlerinde, koridorlarında, burçlarında bir başka âlemin kapıları açılmaya hazırlanıyordu.Hüzün geliyordu elinde siyah sancağıyla…Hüzün kuvvetli bir enerji

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-47535082641273705342010-09-11T16:01:00.005+03:002012-01-28T12:45:40.264+02:00

Cami Kebir’in arka sokaklarında dolaşan yalnızlığım, Mavi Lale sokağında bir durak tayin etti kendisine Ebru Tekkesini. Tekkeden içeri girdim karanlığın zifiri olduğu bir vakitte. Kapıyı açan derviş eliyle bir hücreyi işaret etti. Hücrenin kapısından içeri girdim eğilerek. Vücudum eğilmeye müsait olsa da ruhumun eğilmeye hiçbir zaman fazla niyeti olmadı. Oturmam işaret edildi, söz

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-89999853526266532832010-09-03T15:56:00.005+03:002012-01-28T12:43:03.503+02:00

Sahurdayız.Herkesin yüzünde bir mahmurluk vardı. Bu mahmurluğu dağıtmak için, merak etmeyin beş gün sonra bu bitecek, dedim.Hanım, ne o ramazanın bitmesine sevineceksin, diye çıkıştı. Bende, ne sevinmesi bir bitsin bayram edeceğim, diye noktayı koydum.Mahmurluk dağıldı, güldük.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-29003618868844606612010-09-02T21:05:00.002+03:002012-01-28T12:45:40.238+02:00

Karda ayak izlerini bıraktı giderken gecenin ortasına doğru.Uğultulu bir zamana kanat açıp süzüldü yalnızlık.Kendisi olmaktan uzaklaştı varlığım. Bir karmaşanın orta yerinde kalakaldı tüm bensizliğim. Yüzümü döndüğüm tüm dönüşler varlığın kendisizliğinin sersemletici bir yanılgısı. Bu oyun da ben ölümcül bir sessizliğim.Tüm belirtilerini kaybetti düşüncelerim. Artık beyaz bir kağıttaki beyaz,

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-84643397297705758562010-08-28T23:46:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.482+02:00

Her ramazan ayı öncesinde bu ramazanı daha iyi bir şekilde değerlendirmek düşüncesi sarıp sarmalar beni. Zihnim bir sürü yapılacaklar listesi oluşturur. Sonra bu listeler tek tek tasnif edilip sonuçta tek bir nihai liste ortaya çıkar. Ama o liste ise hiç uygulamaya geçmeden güzelim ay geçip gider. Benim planlar bir başka ramazana kalır.Listeler uygulamaya konulmasa da Simeranya’da ramazan her

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-61111733057321765752010-08-10T14:50:00.001+03:002012-01-28T12:45:40.277+02:00

Dilim susuzluktan kururken, gönlüme ırmaklar akıtan bu ayın sıcaklığını duyumsuyorum.Ramazan!İlkel ve modern tüm kirleri temizleyen bir aydınlık salıyor içime, tutuyor ellerimden çıkarıyor biri düştüğüm kuyudan beni. Tutuluyorum onun ilahı güzelliğine, kelimelerim dilimden çıkmadan gönlümde yıkanıyor önce. Kelimelerim ramazan aydınlığında kendine geliyor. Kavruluyor ruhumu saran karanlık

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-42425270538022595072010-07-30T12:22:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.355+02:00

Kaç zamandırYan yana getirip birkaç kelimeyi (Birkaç hüznüBirkaç gözyaşınıBiraz umuduBiraz hakikatiBir tutam yalanıBir kaşık intikamıAsık bir suratıVeRafta duran hayatı)Şiir diye yazmak istedimYazamadım.Üzgünüm(Hem de hiç)

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-62823702633134844202010-07-28T14:46:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.429+02:00

Kendimden Nefretimin 54. SebebiKendimden nefret etmek için sebepler bulamadığım zamanlarda kendimden daha çok nefret ediyorum.Benim gibi kendinden nefret etmeyi öğrenmiş birisi –ara sırada olsa- kendinden nefret etmek için iyi bir sebep bulamıyorsa durup tefekkür etmesi gerekir. Bu tefekküre afili bir ad da elbette ki bulunabilir: “Sebepsizlik Tefekkürü”Sebepsizlik bile kendimden nefretimi

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-59002074853566714082010-07-24T19:01:00.004+03:002012-01-28T12:51:17.885+02:00

"Ruhum Ebrehe Olunca, Böbreğim Ebabil Oluyor" Felsefe taşı, göz taşı, yılan taşı, kum taşı, kil taşı…Böbrek taşı!Taş yerinde ağırdır. Ve böbrek taşı kadar yerinde ağırlığı olan başka bir taş daha yoktur kanaatimce.Varlığını yer altındaki bir maden gibi gözlerden saklayıp sonra bir sabah kurşun yenmiş gibi dizlerinizin üzerine çöktüğünüzde anlıyorsunuz ki bu kurşun içten yanmalıdır. Ve yangın öyle

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-63352675710113452022010-07-14T15:37:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.432+02:00

Güneş tam tepedeyken ve kent zehirli nefesiyle birlikte tüm terini boşaltırken sıcak. İnsanlar, şehrin kendisi ve şehre ait ne varsa sığınacak bir yer ararken bilinçsizce zombileşmiştir. Şehir büyüdükçe öldürmüştür kendisiyle birlikte içine aldıklarını, oysa onlar yaşamak sanmaktadır bunu. Bir yalanın en gözü açık körleri olmuştur kentin insanları. Kent, şehri yiyip bitirmiştir.Bu sırada kentin

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-91232413553204299512010-07-07T13:38:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.506+02:00

Kendimden nefretimin 48. sebebi…Ben kararsız bir kişi değilim. En ketum konularda bile en sade kararı verip sonuca ulaşmayı tercih ederim. Buna rağmen çok sık olarak kararsızlık girdabında dolandığım görülür. Bu hal bazen başımı o kadar döndürüyor ki kendimden nefret etmemem söz konusu bile olamıyor.Aslında nefretimi körükleyen şey kararsızlığın bizatihi kendisi değil, genel olarak altında yatan

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-84030353043719627752010-07-03T14:50:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.480+02:00

Yazılarımı bloğumdan alıp kendisinin gibi hergün gazetede yayınlayan abime sevgilerimi sunuyorum... Başka bir şey de demiyorum, ne de olsa üzerimizde bir ağırlığı var...Abi kaç kiloydun sen!

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-29274719588461409202010-06-26T13:53:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.314+02:00

Okuyamıyorum…Biliyorum bana neler olduğunu; ama bilmek ifade etme kudreti vermiyor insana. İnsan zihninden geçen şeyleri kelimelere dökmekte ne kadar aciz kaldığını en çok özür dilemesi gerektiğinde anlıyor. Hem özür dileyeceksiniz hem de özrünüzü mantıklı bir çerçeve içerisinde ifade edeceksiniz. Yani özür dileyeceksiniz ve özrünüzü karşınızdaki kabul edecek. Bu kabul öyle olacak ki siz özür

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-46606339108705842962010-06-23T15:19:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.380+02:00

Allah’ın bildiğini kuldan saklayacak değilim. Kulu da adam yerine koyup bunları anlatmıyorum. Yazarak hesaplaşıyorum kendimle. Tövbe kapıları bana da herkese açık olduğu kadar açık, ama benim yüzüm yok! Çünkü ellerimi göğe açıp tövbe edemeyecek kadar karardı kalbim. Hangi iğrenç yüzümle çıkıp dua edeceğim.Artık hiçbir şey bana anlamlı gelmiyor. Yağmur, öylesine yağıyor. Güneş öylesine açıyor.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-51528330719931427002010-06-19T09:40:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.390+02:00

Kendimden nefretimin 67. sebebi…İçine hüzün depo edilmiş bir beden taşıdığımı hissediyorum. İçimde bir şey durmadan kanıyor ve ben bazen kanamanın sebebini bulamıyorum. Sebepsiz bir hüzne kanıyor sanki yüreğim. Ve bazen de sebepli hüzünlerin rüzgarı vuruyor kalbime, çatlıyor taşlar. Dişlerim sıkılmaktan sızlıyor. Boğazım düğümleniyor. Göz yaşlarım maskelerimin altında kaybolup gidiyor. Her

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-29332931904205293742010-06-16T00:09:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.316+02:00

Hiçbir şeyi değiştiremiyorum bari bloğumun adını değiştireyim... Bloğum bundan sonra "SİMERANYA" adıyla devam edecek... "SİMERANYA" ilk bloğumun adıdır ve üç sene yayın yapmıştır... Sonradan gördüm de sevdim meselesi değil, baki aşkım...Ama neden bugün bu değişikliği yapıyorum; kendi adımdan sıkıldığım için değil elbette, çaresizliğimden…

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-63478542828514499542010-06-14T21:05:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.435+02:00

Kendimden nefretimin 108. sebebi Dışardan bakınca oldukça mantıklı biri olarak görünsem de iç dünyamda tam bir hayalperestim. O kadar ki hayal ettiğim şeyleri masal olarak anlatsam masallar için bile absürt kaçar. Böyle bir iç dünyası ile rol kesmenin insanın kendine olan nefretini nasıl körüklediğini söylemeye gerek yok. Süper bir hayal kuruyorsunuz ve saniyesinde gerçeğin tokadını yiyor. "Hayal

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-85924821504686589102010-06-13T23:27:00.005+03:002012-01-28T12:43:03.492+02:00

Ölümü anlamlı kılmayacakhiçbir şeyhayatı da anlamlı kılmaz.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-47361070035735699302010-06-11T20:40:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.383+02:00

Hayat boyunca bize hüzün ve acı veren birçok olayla karşılaşırız. Bu olayların çoğuyla ilk karşılaştığımızda nefesimiz kesilir, göğsümüzün üzerine dağlar çöker. Sanki bu acı hiç geçmeyecektir. Sonra günlerin zehri ruhumuzun üzerindeki yükleri yavaş yavaş kaldırır. Bir gün bakarız ki hüzün ve keder bulutları dağılmış, günlerimizi gecelere katık ettiğimiz acı kaybolup gitmiştir. Bunun adı, UNUTMAK

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-31341321366350953372010-06-08T22:37:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.324+02:00

Ka bêje te jimin xêre- haydi söyle , ne istiyorsun bendenMa te limin çi agire- sen bende nasıl bir ateşsinKa bêje te jimin xêre...- haydi söyle , ne istiyorsun bendenWere destê min bigêre- gel elimi tut..Cano ez muhtacê te me- canım ( cano ) sana muhtacım.Têm ba te tu guh nadî min- geliyorum yanına , dinlemiyorsun beni.Derd û xeman hev didî min- derdi ve kederi umut olarak veriyorsun.Têm ba te tu

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-43779852269464507342010-06-04T21:43:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.361+02:00

Çiğdem'im, Sosun'um, Meryem'im...Sizi çok seviyorum, çünkü siz sevilmeyi o kadar çok hak ettiniz ki...Yazmak isteğim onca şeye rağmen kelimeler denizinden topladığım kelimeler kalemimin ucunu bile doldurmuyor. Bu yüzden susuyorum. Susmak kadar güzel sizi sevmek. Rabbim hep iyilikler nasip etsin size...

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-28178986573644722732010-05-31T19:18:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.308+02:00

Herkes kör, sağır ve dilsiz olsa da gerçekler ortada duruyor. Acılarımızla göz yaşlarımızla zafere biz gidiyoruz. Hakikat bizim yanımızda, yalanlar onların…Bağımsız insanlık için, bağımsız Filistin için…Şimdi sadece dua et!Ve bir taşı sımsıkı tut avuçlarında, yakında fırlatman gerekebilir

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-60240420858115043282010-05-30T20:41:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.409+02:00

Gitme!Gitme, diye başlıyorum ama biliyorum ki gideceksin, gitmekte de sonuna kadar haklısın. Ama yine de gitmeni istemiyorum. Neden mi? Bazı şeylerin sebepler sonuçlar hiyerarşisi içerisinde açıklanmasına gerek yok! Gitme işte, ne bileyim…

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-17203880943057497312010-05-29T17:01:00.005+03:002012-01-28T12:43:03.271+02:00

Bu yıl görev yaptığım okuldan ayrılmayı umut ediyordum. Yatılı bir okulda geçen dört yılın insanı ne kadar yorduğunu tahmin edemezsiniz. Bu yorgunluğun yanında en sevdiğim,–tabiri caizse- elimde büyüyen öğrencilerim de mezun oluyorlar. Onlar olmadan okul daha çekilmez olacakmış gibi geliyor.MEB atamalara yaklaştığımızda ilk çalımını attı bana. Yeni yönetmelikle birlikte zorunlu hizmet için

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-17369316717943247632010-05-20T21:58:00.002+03:002012-01-28T12:43:03.277+02:00

Gecenin düşlerine tutunan ruhUyanınca Savur rüzgara kelimeleriUğultusu kesilsin düşlerin.Kalbimi çıkar ve yıka!Arınsın tüm kirler kalbimden. Başka konuşurum, Başkası için yaşarım,B/aşk/a biriyim ben. Ama Bir tutam hüzün ekmişim.Ne kadar kaçsam da kendimden Durmadan büyür içimde.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-24997732692695456622010-05-16T15:35:00.006+03:002012-01-28T12:45:40.235+02:00

Madde 1, bu yazıyı niye yazdığımı bilmiyorum. Her şeyi bilmediğimi de iddia etmiyorum, hiçbir şey bilmemenin de bir anlamı yok, anlamsız olması bile bu yazının yazılması için yeterli bir sebep.Madde 2, bu maddeyi kederlerle dolu bir öğle sonrasında yazmıyorum, öğleye kadar uyumuş ve gözleri şişmiş bir halde yataktan kalkıp, kahvaltının ardından aylardır okumadığı kadar uzun süre kitap okuduktan

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-84739280277311939582010-05-15T20:32:00.004+03:002012-01-28T12:43:03.485+02:00

Pazartesi gecesiydi. Ses olaylarını anlatıyordum etüt sınıfındaki öğrencilerime. Oysa asıl ses olayını bir saat sonra yaşayacağımızın hiçbirimiz farkında değildik. Bir saatleri daha olmasına rağmen dersin bitmesinden sonra yatakhaneye geçmeleri için öğrencilerime izin verdim. Öğretmenler odasına girip eşyalarımı dolaba yerleştirirken rüzgar pencerelere ilk darbesini vurdu. Bir anda bir rüzgar

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-13358389191248471372010-04-24T00:53:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.261+02:00

Kapının önünde duruyorum sessizce, sessizlik içine alıyor yavaşça beni. Yağmur bir karamsar kelebek olup uçuyor. İçimden kocaman bir hüzün geçiyor. Kalemin düşünüyor, bense onun düşünüp döktüklerini temizliyorum durmadan. Kağıdın üzerini hep tertemiz kalıyor. Kalemin benden bıktı artık. Silginin burnu sürtülmekten aşındı. Ben hep korkularımı gül suyuna batırıp çıkardım. Şimdi gül kokusu uçtu

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-57406653287038056022010-04-18T18:08:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.397+02:00

Kelimeleri bulmakta zorlanıyorum zihnimin kıtalara ayrılmış coğrafyasında. Her biri başka bir dünyaya ait gibi duruyorlar. Toplanıp bir şey yapamayacak kadar birbirlerinden azade bir haldeler uzunca bir vakittir. Kendilerini toplanmaya da davet edemiyorum. Her biri kendini dünyanın merkezinde gören kelimelerim başka bir kelimeyle yan yana gelmekten kaçıyorlar. Kelimelerin fil dişi kulesi kuruldu.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-40065049198633913362010-02-12T20:33:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.349+02:00

Yağmurda sallanır kalp bir yaprak gibi Kalbi, bir ceset göğsünde taşır kurşun gibiBir karamsar aydınlık kuşatır kuşlarıKervan yıldızlar kayınca yönünü şaşırır Yelkovanın ruhundaki rüzgar gelip geçerkenAtsız süvarinin kılıcı kınında titrerBir düşünce sessizce oturur göğüslere ağırYağmur yağar, bulutlar kararır, güneş solarBir düşünce büyür yağız akrep Sessizlik, som karanlık bir aleve döner

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-68275008846682104262010-02-06T16:32:00.004+02:002012-01-28T12:43:03.448+02:00

Uçmaya hazırsanız, lütfen ellerinizi gökyüzüne açıp dua etmeye başlayın. Çünkü ölüm sizi kanatlandırmak için her an yanınıza gelebilir. İbrahim Tenekeci’nin Uçuş Denemeleri adlı kitabını okuyunca bu kitap tek cümleyle nasıl anlatılabilir, diye düşündüm. Ve, “Uçuş denemeleri günlük hayatın içinden devşirilmiş tespih taneleridir.” Cümlesi uçup geldi zihnime. Kitap hakkındaki yazımı okumak için

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-9780864828579342622010-02-02T16:08:00.005+02:002012-01-28T12:45:40.290+02:00

Güneş kendini doğudan gösterdiğinden beri sokaktayım. Çalmadığım kapı kalmadı. Bütün sorularıma herkesin önceden hazırlanmış cevapları vardı sanki. Yüzüme bakıyorlar, derin bir iç çekerek gözlerini yana kaydırıp susuyorlardı. Anladım ki söyleyecek bir şeyleri yoktu. Sessizlikti tüm kelimeleri. Çok yoruldum; hayatın içinde yoğruldum. Kurudum, katılaştım, kavruldum… Bir bank bulsam yada bir çeşme

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-22440427244399672712010-01-31T20:03:00.004+02:002012-01-28T12:43:03.289+02:00

Kitabı okuduktan sonra ondan bahsederken kelimeleri seçmekte zorlanıyor insan. Zihnim bir bombardımandan çıkmış gibi. Şok edici kurgusu karşısında şapkanız varsa hemen çıkarmanız gerekir, ben şapka kullanmadığım için bunu yapamıyorum. Hiçbir zaman böyle bir roman yazamayacağım için kıskançlıktan çatlamaya hazırım.Kitap Hakkındaki Yazımı Okumak İçin TIKLAYINIZ.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-33250489672055892942010-01-26T15:33:00.004+02:002012-01-28T12:45:40.246+02:00

Ne kadar katılmak istemediğimi söylemiş olsam da Kani Beye derdimi anlatamadım. “Herkes bir yerlere görevlendirildi,” diyerek adımı ilçeye verdiğini söyledi. Yarın arayıp nerede sınav gözetmeni olacağımı bildireceğini de ekledi. Ben kendimi biliyorum, beladan kaçsam da o beni bulur. Bende birazın üzerinde dik başlı ve inatçı biri olduğumdan işin belaya evrimine hızla yardımcı olurum. Bu sebeple

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-68968858104739057132010-01-24T22:01:00.006+02:002012-01-28T12:43:03.450+02:00

Bülent Akyürek, kendi şahsına münhasır bir ağabeyimiz. Şahsını kitaplarından tanırım on yıla yakın bir zamandır. Ne zaman yeni bir kitap yazsa hemen alır okur, daha önce okumuş olduklarımı da ara ara tekrar okumaktan büyük bir zevk alırım. Romanlarındaki o kimseye benzemeyen üslubu, deneme ve eleştiri yazılarıyla daha da bir ön plana çıktı. Sert, agresif ve kimseye bana mısın demeyen ağabeyimiz,

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-2036281307454474922010-01-15T20:07:00.002+02:002012-01-28T12:45:40.222+02:00

Ayrıntılarla örülmüş bir yığın önyargım var hayatın tüm sahnelerine dair. Her yeni yaşam belirtisinde önyargılarımdan duvarlar örüyorum fildişi kuleme. Kimse diyemez, tüm önyargılar kötüdür, diye. Benim önyargılarım, bir yargısız infazın sonucunda oluşmuş değiller elbet. Hepsi yargılandılar ve mahkum edildiler. Bu mahkumiyet sonucunda onlar dışarıda bense içeride kalmaya başladım. Duvarlar

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-58671608504650919962010-01-09T21:57:00.008+02:002012-01-28T12:45:40.270+02:00

(Kar uzun zaman sonra sokakları gelin gibi süslemek için betondan şehri kaplamıştır ) Birinci Ses -Pencereden dışarıya bakmayı denedin mi bugün.Islak İmza (Sesin sahibini ciddiye almayarak ) :-Uzun zamandır pencereler dışarıyı göstermiyor. Birinci Ses (Perdeleri kenara çekerek ) :-Bak, kar yağıyor.Islak İmza (Umursamazca ) :-Git o zaman kendine bir kardan adam yap!Birinci Ses (Heyecanlı bir

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-31977629273176036292009-12-31T22:49:00.005+02:002012-01-28T12:43:03.327+02:00

Bir yılın sonu daha gelip çattı. Biz yılbaşı kutlayan bir neslin çocuğu olmadığımız için yılın son günü beni genel olarak pek enterese etmez. Lakin şu akşam vakti oturup bir yıl sonu muhasebesi yapmak dışında işim de yok.GünlükŞöyle kendime baktığımda hafızamın çokta iyi olmadığını görüyorum. Bir yıl içerisinde ne olup bittiğine dair pek bir şey aklıma gelmiyor nedense. Çaresi var alıp günlüğü

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-44706216046325637662009-12-29T22:26:00.004+02:002012-01-28T12:43:03.371+02:00

Artık her şey siyahİçimde çocuklar ölüyorBüyüdükçe yokluğunYağmur damlaları Siyah lekeler bıraktı yanağımdaSöz yazıya düşüp Saplandı gerçeğin kalbineKırıldı tahtadaki lalenin boynuVe Hayat siyahBulunca kaybetmek simsiyah

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-44263286143487807322009-12-21T16:46:00.004+02:002012-01-28T12:45:40.260+02:00

Yağmur yağıyordu dışarıda. Yağmurla birlikte bir eksiklik hissettim ruhumun çöllerinde. Sonra bir tutam hüzün alıp elime, çizgiler çizmeye başladım içinim sahrasının üzerine. Her kıpırdayan kum tanesinin hüznünü hissettim yüreğimde, bir kum tanesi kadar küçüktüm bu çemberin içinde; ama tüm çölün hüznü yüreğime gömülmüştü.İçimde doğup batan güneşleri kelimelere dökmek istedim. Ama kelimeler

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-11451300066981399802009-12-07T20:06:00.007+02:002012-01-28T12:43:03.257+02:00

Ayna kırıkYüzümDökülüyor denizeParça parçaDenizde bir fırtınaFırtınanın ortasında aynaAynada bir yüzParamparçaKuruldu yer ve gök ittifakıBir yerlerdeAcıdan dağlar oturuyor göğüslereVe yalnızlıkSenin olmadığın her yerdeSır düşünce suyaYalnızlıkAynada kendi özünden geçtiKırıldıAynaya düşünce yüzümKasım ve PerşembeDöküldüGöz yaşlarımda kalanParmak izlerim

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-65881888022435420452009-11-28T12:28:00.006+02:002012-01-28T12:45:40.280+02:00

Onların ne etleri ne kanları Allah’a ulaşır; fakat O’na sadece takvanız ulaşır.”(Hacc, 37)“Neyi kurban ettiğini bil,” dedi ve yanımıza gelip durdu. Yere yıkılmış tosuna bakarak, “Bir tosun kurban ediyorum,” dedim ve ekledim. “Ben bu konularda pek bilgili değilim, ama buradakiler onun bir tosun olduğundan eminler.” Gülümsedi; ama gözlerinin içinde yanan ateş benim bir şeyleri yanlış anladığımı

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-61566132277502467732009-11-26T16:34:00.002+02:002012-01-28T12:43:03.419+02:00

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-29913304092144447342009-11-14T17:43:00.003+02:002012-01-28T12:45:40.242+02:00

Bedenimin içinde ruh diye bir akrebin dolaştığına dair yaygın bir kanaat oluşmuş ıssız sokaklarda. Sokaklar ki gün boyu yağmurdan başlarını gökyüzüne kaldıramayacak kadar yorgunlar. Bu yorgunlukları bir hayal dünyasında yaşatıyor onları. Yaşadıkları kadar gerçek, hayallerinin hepsi.Bir söylentiye göre doğduğum günden beri burca tırmanan akrebin kaderini ruhumda taşıdığım söyleniyor. En son

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-40878038261831664602009-11-01T15:12:00.002+02:002012-01-28T12:45:40.257+02:00

Yalnız başına yolculuğa çıkmak için hazırladığı bavullarından birisini daha hazırlamıştı. Ve yine yüzlercesi gibi bu yolculukta bir nedenle başlamadan bitecekti. Bunu bile bile bir bavul hazırlamak! Her zaman bunu yapabileceğine dair kendisini hazır hissetmesine yardımcı oluyordu. Ve bir gün hazırladığı bir bavulla kayıplara karışıp gidecekti. Yastığının altında kefenini hazır tutanlar gibi o da

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-4444757278018159862009-10-25T21:06:00.005+02:002012-01-28T12:43:03.366+02:00

DeğişmedimBen bir ölününVesikalık fotoğrafını taşıyorumYüzümdeDeğişemedimBir Perşembe bu sebeple

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-39851485316220656272009-10-19T08:32:00.000+03:002012-01-28T12:45:40.254+02:00

Mekanın pekte anlamı yoktu. Her yer bizim mekanımız olabilir. Zaman bir “an” için çok şey ifade etmiyor. Akıp giden bir zamandan bahsetmiyoruz. Bizim olayımız bir “an”da olup bitiyor. Kişilerin kim olduğu pek belli değil; zira daha bir olayda yok. Bir olayımız olursa kişilerde olaya göre inkişaf edecektir. Yalnız bir tanesi az buçuk belli gibi. Ortada yoksa sadece bir kişilik, bir olay mı var

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-61419353756587932622009-10-14T09:00:00.000+03:002012-01-28T12:43:03.417+02:00

Yürek çekmecem tozlandı Mektuplar dağıldı ruhuma Karamsarlık sardı karanlığımı Heyelan sonrası ellerim Çıktı topraktan yed-i beyza Kızıldeniz’de bir Musa Kızıldeniz’de bir firavun Biri karşı kıyıda secdede Secdede biri Kızıldeniz’in içinde Biri cennette Biri cehennemde Ellerim çekmecede tozlu Aramakta hüzün atlasını Bulursa seninle kendine yurt Oraya atacak mektuplarını Yada kalacak tozlu

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-32571044555200496402009-10-10T17:26:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.330+02:00

Yedi kez güneş doğup battı, yedi kez başka bir dünyaya uyandı insanlık. Yedi koca gün, ömür atlasında kısacık bir dilim. Belki dönüp bakılmayacak bir zaman paçası. Ama yaşıyoruz onun her anını ve biz yaşadığımız için değerli onun her bir parçası. Geçip gidiyor olsa da. Geçicilik karşısında kalıcı bir şeyler yapmanın çabasını taşıyoruz. Hayır, ben kalıcı olmaktan çok hayatımın boşlukları doldurmak

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-24250539048883717812009-09-30T10:15:00.000+03:002012-01-28T12:45:40.230+02:00

Bu kadar sıkıldığımın farkında değildim; hayatın ücra bir köşesinde.Asude bir bahar ülkesinde yaşamadığımın farkındaydım. Ondandır, belki de kendime saklı bir ülke kuruşum.Sensiz kaldığım zamanlarda yalnızlık aynalarında yüzünü aramam, bir bakıma ondandır.Hayatın solgun yapraklar gibi ardıma düşmüş sayfalarında, adından başka ne kaldı beni avutacak. Yılgın bir rüzgar savurdu bizi uzak iklimlere.

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-45951914440623370932009-09-27T00:04:00.001+03:002012-01-28T12:43:03.377+02:00

Gökkuşağının da meğerVarmış gizli bir rengi,Siyah.Sağanak halinde yağanHüzün,Geçti.İzi kaldı, Derin.Resmin uymuyor artık,Hiçbir çerçeveye.Kalmasın benden geriye İsmim.Şimdi mutlu bir haberdir,Gidişim.Yalancı bir bahardı silindi,Her şey!Kaldı:Hiç!

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-37968686214050286282009-09-21T16:57:00.002+03:002012-01-28T12:45:40.250+02:00

Nerde o eski bayramlar!Nerde o eski ben!Ben öyle eskiye rağbet edip bit pazarından dışarıya çıkmayanlardan değilim.Ben, beni arıyorum yağmurlu bir bayram sabahında aynalarda. Aynalara bakmak korkutuyor karanlık ruhumu, aynalar ne kadar sırlı olsalar da yüzüne bakanların yüzüne haykırabiliyorlar tüm sırları.“Sen, sen olmaktan çıkalı çok bayram geçti dünya üzerinden.”Bir insan, ne zaman kendi

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-92215718036772815472009-09-17T19:38:00.003+03:002012-01-28T12:43:03.510+02:00

Hayatta bazı zamanlar oluyor ki bir karara varmak kolay olmuyor. Kararsızlık uzadıkça gerginlikte artıyor. Ben nedense bu zamanlarda üst düzey bir gerginlik yaşıyorum. Hemen bir karara varıp, yeni durumun şekline göre eyleme geçmem gerekiyor. Son bir haftamda aynı şekilde bir gerginlik içinde geçti. Alacağım kararın iyi mi yoksa kötü mü olacağını bilemedim. Düşünüp taşındım, akil adamlarla

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-7767716823963453462009-09-10T23:08:00.002+03:002012-01-28T12:45:40.285+02:00

Mart, gece yarısı, uykunun en seyrek olduğu vakitlerden bir vakit. Üzerinde görülmüş son rüyadan kalma yağmur damlaları.Taş bahçenin yıkık kapısından içerde, bir küçük havuzun başında, suyun yansıtamadığı çizgilerle bezeli yüreğinde, ince ince inleyen bir sızı.Üçüncü hücrede bir ney sesi. Ney sessinde dağlanmış bir yüreğin son tınısı, gece yarısı…Küçük bir mum, kara kaplı kitabın başında. Mumun

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5632485473660167391.post-21482532537770624902009-09-04T23:53:00.001+03:002012-01-28T12:45:40.226+02:00

Sobanın başında toplanmış bir grup öğrenci kendilerini bekleyen geleceğe dair tahminlerde bulunuyorlardı. Son sınıfa gelmişlerdi, seneye nerede olacaklarını düşünüyorlardı. Sobanın üzerine bırakılmış çaydanlığın içindeki su fokur fokur kaynamaktaydı. İbiğinden çıkan buhar düşüncelerini tam bir sis perdesinin içinde bırakmaya yetiyordu. Bir dakika sonrasında ne olacağından emin olamadıkları bir

izzet koçakhttp://www.blogger.com/profile/10709536586459145011noreply@blogger.com7